Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Do Apollina - interpretacja

Geneza utworuUtwór „Do Apollina” to liryk okolicznościowy, który został napisany przez Horacego z okazji poświęcenia świątyni Apollina
Analiza utworu Wiersz pod względem gatunkowym należy do poezji melicznej, jest to tak zwana carmina, a więc pieśń, oda. Wyznacznikiem gatunku jest tu stroficzna i zrytmizowana budowa utworu. Widać wyraźnie rozbudowaną partię błagalną – poeta prosi Apollina o łaskę dla siebie. Najważniejszą figurą poetycką organizującą cały tekst jest więc apostrofa o charakterze inwokacji. Oprócz apostrofy inną figurą kontaktu pełniącą funkcję impresywną jest pytanie retoryczne. 
Leksyka tekstu obfituje w zwroty wyszukane. Mowa tu o „kości indyjskiej” czy „łozach kaleńskich”. Kunsztowne określenia służą do
Interpretacja utworu Oda „Do Apollina” to utwór błagalny i autotematyczny. Podmiotem lirycznym jest tu poeta, który w dniu święta bóstwa prosi je o błogosławieństwo. Apollo to patron liryki i poetyckiego natchnienia, stąd ma on szczególne znaczenie dla Horacego. Poeta podkreśla swoją skromność, pokazuje bowiem, że nie potrzebuje żadnych bogactw materialnych. Rezygnuje z rolniczych płodów ziemi, stad bydła i wspaniałych kosztowności. Wszystkie te dobra pozostawia dla ludzi innych profesji – rolników, właścicieli winnic i kupców. Mamy tu zatem do czynienia z